Hoewel ik geen seinsleutelverzamelaar ben, kan ik het toch niet laten, zo nu en dan een exemplaar te kopen.
De sleutels die ik heb staan op deze pagina afgebeeld. De laatste aanwinst steeds bovenaan.
De link: The
Telegraph Museum Web Page , toont een enorm aantal seinsleutels, waarvan ik 99,9 % niet heb.
De typische "BATH-TUB"
Deze sleutel werd vooral bekend door de set en de vliegtuigen, waarbij hij gebruikt werd. Zoals met de T1154 in
b.v. de Lancaster bommenwerper.
Overigens zijn er twee verschillende uitvoeringen, één met een donkerbruine kleur en
één met een zwart uiterlijk. De hier afgebeelde is een donkerbruine.
De onderkant is inderdaad net een badkuip.
Een lichte beschadiging van de rand van de knop en de rand van de deksel.
De eigenlijke seinsleutel.
De kontakten en onder de knop, de flexibele afdichting van het mechaniek.
De badkuip, met de veer die normaal gesproken de deksel vast zet, maar die in het geval van influiten van de zender,
ook de knop van de sleutel naar beneden kan drukken, zodat je beide handen vrij hebt om de nodige afstemmingen te verrichten.
DE "Unit Operator" No. 1 MK II of wel de Y.A. 8414.
Deze seinsleutel werd begin 1940 al gemaakt en in 1959 werden de laatste exemplaren geproduceerd. de sleutel werd later
in de zogenaamde "Larkspur" toestellen gebruikt en volgens Louis Meulstee, voor morse-training.
Aan de ene zijde de microfoonaansluiting.
Aan de andere zijde, de socket voor de telefoon.
De achterkant met daarin de vier-polige telefoonpluggen die voor de verbinding met de andere apparatuur moesten zorgen.
Het schema van deze wonderlijke sleutel wordt binnenkort uitgezocht en gepubliceerd.
Binnen moet nog het een en ander gepoetst worden.
De deksel, ik heb ook exemplaren gezien met gaten, waarbij je de sleutelinstelling kunt bereiken. Bij deze moet
dan eerst de deksel afgeschroefd worden.
Een onbekend stukje Engels seinsleutel-werk, dat dankzij de informatie van Rob, PD2RSW, niet meer onbekend is.
Onderstaand exemplaar is een nieuwer type, wel van Engelse makelij, van het merk S R . Hier onder de vertaling van de Engelse tekst, die Rob mij stuurde.
Deze sleutel is een S-R Cotel "straight key". De WT8Amp-sleutel heeft model gestaan voor dit exemplaar en is iets groter geworden. Hij werd gemaakt door de reeds overleden Jack Sykes. ( overleden in Juni 1997 op de leeftijd van 95 jaren)
Hij werkte bij een kunststof-fabriek en verzamelde het afval dat daar overbleef en fabriceerde onder de naam "Lingard Electronics" deze seinsleutels. In 1986, toen hij 84 was en nog steeds seinsleutels produceerde, zei hij: "Er zijn nu 50.000 van mijn seinsleutels over de gehele wereld verspreid".
Overigens verkocht hij ze niet, maar verstrekte ze gratis aan diverse scholen en instituten.
Er bestaan ook S-R cotel keys met een morse "sounder" er aan vast gekoppeld...
Geen idee waar deze gebruikt werd en ook niet wat de letters S-R betekenen.
Eindelijk een exemplaar van de Engelse Navy. Het is Admiralty Pattern : 7681, een sleutel van na 1946.
Vreemd is dat het serienummer ontbreekt, het is ook niet weggepoetst.
Dit type sleutel werd door de Nederlandse Koninklijke Marine bij de Rees Mace/Pye 619 CAT gebruikt.
Verder is het ook nog niet duidelijk waarvoor de klemmen aan de achterzijde voor zijn bedoeld .
De JUNKERS met knieklem.
Deze is sleutel nog lang in de vorige eeuw bij de Duitse strijdkrachten in gebruik is geweest.
Het schijnt dat de Amerikanen de beenklem hebben nagemaakt van de Duitsers.
Zelfbouwsleutel van Nederlandse afkomst, waarschijnlijk naar PTT-model.
US military 26003A key
Dit schijnt een Amerikaanse kopie ( US military 26003A key ) te zijn van een vroeg Duits ontwerp van een sleutel van de Deutsche Luftwaffe. Zie ook de site van Het Telegraph Museum., item 9500.
De CLIPSAL.
De CLIPSAL van de firma Gerard in Australie. Een sleutel die tijdens en vlak na de tweede wereldoorlog werd gemaakt.
Dezelfde CLIPSAL.
Het bij de Clipsal sleutel bijgeleverde certificaat
Sleutel van de WS-19 en WS-22.
Dit is een Engelse "Larkspur"-sleutel, klein maar fijn.
Hij wordt met een band op het bovenbeen bevestigd.
Een serie Engelse sleutels in allerlei varianten.
Boven getoonde heeft alle kontakten onder en een drukveer.
Deze met drie brugjes en een trekveer om de sleutel hoog te houden. De kontakten zijn boven in de bruggen.
Dit exemplaar heeft twee bruggen en drukveer.
Larkspur-type
Deze werd gebruikt oa. in combinatie met R210 en C11.
De onderstaande Oost Duits ??
Nee, via Jacob, PA3FYE, te weten gekomen dat volgens seinsleutelkenner Jan, PA3EGH, dit een exemplaar is, gemaakt door de
Zwitserse firma Zellweger AG. Ik vind dat heel leuk, aangezien ik een deel van mijn praktijkjaar voor de MTS bij deze firma heb gedaan.
Het heette toe ZAG en de hoofdzetel was gevestigd (nog steeds) in Uster, in de buurt van Zürich in Zwitserland dus. Ze maakten er ook
radarinstallaties voor het Zwitserse leger en electronische apparatuur voor de textielindustrie.
Er wordt wel getwijfeld over de originaliteit van de knop en de plexiglas plaat. Ik weet het niet,
ik kan ook nergens een merk of logo ontdekken. Wie weet hier nog meer van???
Dezelfde sleutel, maar nu met geopend deksel.
Wel ex-DDR.
Een heel klein sleuteltje uit de ex-DDR.
En dit is het binnenwerk van deze sleutel.
J-45
Een zeer bekend amerikaans sleuteltje, de J-45, werd bij heel veel amerikaanse sets gebruikt, zowel militaire als civile.
Engels, ook bij WS-19 in gebruik.
En weer een sleutel die bij oa. de WS19 werd gebruikt.
Ook een 19-set sleutel.
In de bekende boeken van Louis Meulstee staan de Engelse sleutels uitgebreid beschreven.
Key-assembly no.8.
Deze sleutel werd oa. bij de Wireless Set No. 18 gebruikt.
De sleutel, totaaloverzicht.
De geamputeerde aansluiting voor de vier-polige plug .
De afgeknipte plug.
Vooraanzicht van No.8
Z.A. 4354
De linkerkant van de sleutel.
Links boven de Send-Receive-switch.
De rechter zijde met de aansluitingen voor de sleutel.
Direct links van het verbreek-contact is een zwart palletje te zien. Dit is de blokkering in de stand "Receive" van de sleutel.